ONARIRKEN KENDİNİ/ arif damar

Nereden bakarsan bak

İstersen dur berisinde
İstersen en uzak

Bir yerinde yeryüzünün
Bütün yıldız burçlarına açık
İki el göreceksin
Hiroşima Nagazaki

Hiroşima Nagazaki
İki kent değildir ki
İki yazı
Sonsuza akla kazınan

Uzun saçlar tırnaklar döküldü
Uzun parmaklarından
Uzun kirpikler döküldü
En güzel günlerine
Irak anılarımızın
Salınan çiçeklerimiz tek tek
Açılırken
Caydırılmaz bir umut
Onarırken kendini
Savruldu
Yaşamın yeşil külü
Alın çatımıza döküldü

Hiroşima Nagazaki
İki kent değildir ki
İki yazıt

Bu saçlar bizim saçlarımız
Bu tırnaklar bizim artık
Bizim kirpiklerimiz bu
Hiroşima’nın
Nagazaki’nin değil
O kül

Uyanırız
Bir çığlıkla uykularımızdan
İşittiğimiz
Kendi çığlığımız
Kendi çığlığımız duyulan

1983-Ekim 1991
arif damar
*

(bu şiir arif damar'ın 'külliyen red' adlı 'bütün şiirleri'inden -adını kitaba veren kitabından- alınmış, ve net alanında ilkkez 'burada görünür kılınmıştır).

birkaç saniye önce ·