SON YARGILAMA
Okudum baştan sona, bütün tarihini insanlığın:
Upuzun bir kan ırmağıymış meğer, şimdi anladım.
Geçmişin karanlık kayalıklarından salına salına
Bak akıp geliyor bize doğru durmadan...
Bitti sanmayın, hâlâ akıyor da akıyor,
Aka aka uzanıyor dibine kıpkızıl bir denizin...
Bu kan ırmağı o kan denizinde sinip kalıyor...
Gelecek biliyorum daha beter, daha ürkünç günler.
Aldanmayın şimdiki şu mahzun sessizliğe,
Bu hep bilinen sessizlik hani o fırtına öncesi...
Gelip çattığında o ürkünç günlerin gümbürtüsü,
Sarsacak da sarsacak hem denizleri
hem gökleri!
Görüyorum işte, ey kötü kader o kara
örtülerini,
İçimden gelen bütün sesler beni uyarıyor.
Ta burdan görüyorum olup bitecekleri...
Hem çok ürküyorum bundan, hem neşeyle doluyorum.
Zaten çoktandır orada hazır savaşların tanrısı,
Giymiş çelik giysilerini, kuşanmış silahlarını,
İşte bindi atına, geliyor da geliyor ta
uzaklardan,
O son kutsal savaş uğruna,
Geliyor, halkları vuruştura vuruştura...
Artık yalnızca iki halk kalacak sonunda:
İyilerle kötüler ve teke tek, yüz yüze gelecekler...
Hep yenilen iyiler, bu kez yenenler olacak.
Ama bu ilk yengisinde çok canı yanacak iyilerin.
Kan gölüne dönecek yer gök- dönerse dönsün diyorum.
Zaten Tanrı'nın peygamberleriyle ilettiği
O son yargının ta kendisi değil miydi bu?
Ve başlayacak bu son yargının ardından hepimiz için,
Hem o güzelim yaşam, hem o sonsuz huzur...
Artık gökyüzüne ağmak gerekmeyecek,
Çünkü gökyüzü dünyamıza inecek....
Sandor Petöfi
Çeviren: Yaşar Atan
bakınız...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder