Ülkü Tamer’in mektubu*

Genç bir yazara ne gibi önerilerim olur, dergimiz uzun süredir bunu istiyor benden.

Öğüt vermekten hep kaçındım. Onun için bu satırları öğüt değil, öneri olarak düşünmeni isterim.

Önce Nicanor Parra’nın bir şiirini aktarayım:

GENÇ ŞAİRLER

Nasıl isterseniz öyle yazın

Nasıl anlatırsanız anlatın
Öyle çok kan aktı ki köprülerin altından
İnanmak yerinde değil
Tek yolun doğru yol olduğuna.

Şiirde her şeye izin var.

Ama unutmayın temel koşulu
Bir şeylerle dolmalı boş sayfalar.

Parra’ya katılıyorum. Benim de ilk önerim bu olacak. Yazacaksın. Boş sayfalarını dolduracaksın. ABD’li romancı Thomas Wolfe, sokak duvarlarına bile kömürle yazarmış. Yaz. Sonradan çöpe atacağını bilsen bile. ‘Boşa yazmak’ bile sana öyle şeyler kazandırır ki…

Etkilenmekten korkma. O etkiler, kişiliğini bulma yolunda yardımcı olacaktır sana. Kim ilk adımlarını etkilenmeden atmış ki! Etkilenmeler ufkunu açar, görüş alanını genişletir.
Öğütlere değil, eleştirilere kulak ver. Yapılan eleştirileri benimsemiyorsan hiç önemseme, fırlat gitsin. Ama yazdıklarını sıcağı sıcağına değil, bir süre sonra gözden geçir. Kendi kendini eleştirme alışkanlığını edin.

‘Elimden tutan yok ki,’ gibi bahanelere ise hiç sığınma, ‘Elinden tutularak’ kim yazar yapılmış ki! Melih Cevdet’in elinden tutan mı oldu? Yaşar Kemal kapıları kendisine sunulan altın anahtarla mı açtı?

Yazmayı düşündüğün ya da yazmakta olduğun şeyler üstüne konuşmaktan kaçın. Onları sözle atarsın içinden. Yazıyla, daha önce harcamadan, atmaya çalış.

Başka ne diyeyim… Söylemiştim, öğüt vermekten kaçınırım. Sözü uzatmak, gereksiz ayrıntılarla süslemek, uzun uzun nutuk atmak bana göre değil.

Bu satırları alçakgönüllü öneriler olarak düşün sadece.”

⃰Mektupta Şiir Var –Hazırlayan: Gülümser Çankaya, Hayal Yayınları, 1.basım, Nisan 2018